InterRailBlog

Pasaport, Vize, Çanta derken sonunda interraile başlama tarihimiz geldi çattı. Öncelikle ilk durağımiz Edirne olacaktı, ben 17 agustos 23.15 Hakikoç İzmir-Edirne arabasiyla, Ezgi'de 01.00 Keşan Birlik/Gürel arabasiyla, Edirneye daha doğrusu Avrupa maceramızın Türkiye çıkış kapısına geldik. Ezgi biletini daha önceden almadiği için Edirneye Keşan dan aktarma yaparak geldi, ezgi geldiğinde ben Edirne'deki St.Georgia Bulgar kilisesini gezmiş bulunmaktaydim. St.Georgia kilisesi Edirne merkezde bulunan tarihi bir kilise, ben gittiğimde kilisede yapım onarım çalısmaları olmaktaydi, yurda dödüğümüz zamanda Bulgar başbakanının Edirneye gelip bu kilisenin restrasyon çalışmaları sonrasında açılışına katidiğini ögrendik. Ezgi gecikmekli olarak, benden 2 saat sonra Edirne ye geldi, Bu Ezgiyi 1 aydan sonra ilk görüsümdü. Aslında bu buluşmanın manidar bir boyutu daha vardı, 1 ay sonra buluştugum insan hem sevgilim hem de interrail daki yoldaşımdı. Ezgi geldiğinde ikimiznde karnı pek bir acıkmıstı, hemen Selimiyenin yakınlarında bir kafede oturup, Ezginin annesinin yaptiği yiyeceklerden yiyip çaylarimizi yudumladik. Eh Edirneye gelmişken Selimiyeyi, Tarihi Bedestenini bir kenara bırakıp Yunan elllerine gitmek olmazdi, Çantalarimizi Edirne Belediyesi zabita müdürlüğüne bıraktıktan sonra Edirneyi cok uzun olmasada gezme şansı bulduk. Bu süre zarfinda Yurt dışına çıkış harcımızı Edirne Garanti şubesine yatırdık. Bu harç aslinda sınır kapısında da odenebiliyor tutari 15 ytl, bana sorarsaniz yurt dişina çikan vatandaslarini yolunacak kaz gibi goren devletin uydurdugu bir harç, mecburi oduyoruz. Selimiye ve Bedesteni gördükten sonra, ünlü Edirne cigerinin tadina bakiyoruz, beğenmemek elde değil ayrıca bu Türkiye de yediğimiz son yemek olmasindan dolayi ayri bir öneme sahip.Saatin ilerlediğini fark ederek, Edirne Karaağaç minubuslerine binerek ilk olarak E.S.D Fen lisesine gidiyoruz, burası Ezginin mezun oldugu okul, Ezginin okudugu sınıfı görüp, ögretmenleri ile tanısıyoruz. Ardindan okulunu cok saygı deger görevlileri bizi pazarkule sınır kapısına kadar bırakıyor.
Pazarkule sınır kapısında Pasaportlarimiza çıkış damgalarini vurduktuktan sonra, Sınırı yürüyerek geçmeye başlıyoruz, 10 dakika sessiz sakin yolda yürüdükten sonra Yunan sinir kapısına ulasiyoruz, Pasaportlarimizi burada işlettirdikten sonra resmen Yunan topraklarindayiz. Bulunduğumuz yer Kastanieas, buradan 20 km uzakliğinda olan Orestiada ya gitmemiz gerekiyor. Kastanieas daki benzin istasyonundan Orestiada ya giden otobüsün ne zaman gittiğini soruyoruz otobüs 19.30 da imis mecburi beklemeye başliyoruz. Bu sirada bir rum olan Christos ile tanişiyoruz, araa ile Kastanieas içinde gezinip duruyor, konuşuyoruz bizim Türk oldugumuz duyunca seviniyor, bizimle türkçe konusmaya basliyor. Bizim beklediğimizi görünce bizi Orestiadaya kadar götürmeyi teklif ediyor, biniyoruz Christos un arabasina Yunan Müzikleri eşliğinde gidiyoruz...
Orestiada tren istasyonuna kadar bizi bırakan Christos sonsuz teşekkürlerimizi buradan tekrar iletiyoruz, tren istasyonuna vardiğimizda onümüzden bir trenin gittiğini görüyorüz önemsemiyoruz, nede olsa bizim bineceğimiz tren saat aksam 10 da gelecek ama Yunan demiryollari tarifesini degistirmis ama bunu her nedense internet sitesine yansitmamis. Gördügümüz trenin giden son tren olduğunu duyunca panikliyoruz, lakin ordaki insanlarin Türkçe konuşarak bize yardimci olmalari bizi rahatlatıyor, sabah 5 50 deki tren için bizim istasyonda gecelememize izin veriyorlar ve supplementsiz bir biçimde Selanik-Atina arasini gecmemizi saglayan gece trenine reservasyon yaptıriyorlar. FAkat gece orestiada tren istasyonu cok sicak oluyor ve sivrisineklerde bu sicağin ustune tuz biber... cok rahat olmasa da sokakta kalmaktan iyi, Sabah 5 30 gibi görevliler tren istasyonunu açiyorlar 5 50 gibi de gelen tren ile, Selaniğe doğru yolculuğumuz baslıyor....