InterRailBlog

Selanik trenindeyiz, tren Yunanlilarinin konuşmalari ile gürültülü bir hal içinde aldirmiyoruz mışıl mışıl uyuyoruz, Selanige geldigimizde uyaniyoruz, hemen bir locker bulup sırt cantalarimizdan kurtulmanin yoluna bakiyoruz, ne varki lockerlar full dolu bir, halde biraz bekliyoruz uzak doğulu bir cocuk cantalarini aliyor bir lockerdan biz yerlestiriyoruz cantalarimizi.. Selanikte lockerlar ucuz 2 euro ya 2 cantayi bırakıyoruz... Ardindan Tourism information arıyoruz ne varki burada Tourism information diye birsey yok.. Atatürk'ün dogdugu ev öncelikli gezmek istediğimiz yer, bunun için Türkiyeden çıkmadan once google map yardimiyla Atatürkün evinin krokisini çizdik, bu çizim bize evi bulmada bayaa bir yardimci oluyor. Atatürkün evi tren istasyonuna cok yakin değil belli bir süre yürüdükten sonra Atatürkün evine variyoruz, Atamizin evini gezip, ev hakkinda bilgiler aliyoruz..Ataürk bu eve 1913 balkan harbinden sonra hiç ugramamıs, Selanik belediyesi Atatürk'e jest yapmak için 1933 yılında bu evi yunanli aileden alıp Atatürk e armagan etmis ev bu tarihden sonra cesitli restrasyonlar ve duzenlemer gecirp bu gunku halini almıs. Tabi içimiz burkuluyor, çünkü Selanikte bu ev Atatürk'ün dogdugu yer değilde, Türk konsoloslugu diye biliniyor.Aklinizda bulunsun bu yeri ararken Türk konsoloslugunu sorarsaniz daha cabuk ve net bir bilgi alırsınız. Atatürkğn evini gezdikten sonra Selaniğin sokaklarinda meydanlarinda, kordonunda gezinmeye baslıyoruz. Bu sehir, benim memlektim olan İzmire cok benziyor, Selaniğin kordonunda iken kendimi İzmir de hissediyorum. Aynı zamanda, İnsan garip bir duygu altinda kaliyor, etrafiniza bakınca kendinizi sanki kendi ülkenizde kendi halkinizla saniyorsunuz ama bu insanlari dinlediğiniz zaman farkli bir dilde farkli bir dinde olduklarini ,anliyorsunuz, ama o kadar bizlerki arada demir kapilarin cok da gerekli olmadiğini anliyorsunuz. Ama sunu soylmemliyimki İzmir'in kordonu cok daha güzel. :D. Selanikte gece 23 de olan trenimizi beklerken kordon da oturuyor denizi izliyoruz,,,